Logo koerierbeuningen.nl


I love korfbal. De tekst op de sweaters zegt alles. Mirre staat links op de foto, Mara rechts. FOTO: Jan Hermens
I love korfbal. De tekst op de sweaters zegt alles. Mirre staat links op de foto, Mara rechts. FOTO: Jan Hermens (Foto: )

'Wij schieten wel, maar schoppen niet'

door Jan Hermens

NAS: korfbal voor jong en oud

Mirre Vrolijks (11) en Mara Gremmen (bijna 10) zijn enthousiaste korfbalsters. Ze spelen in de D1 van korfbalvereniging NAS uit Beuningen. Een gezellige club met een mooie accommodatie.

BEUNINGEN - Mara is bijna op het korfbalveld geboren. "Ik ben begonnen toen ik drie was, bij de kangoeroes. Dan doe je allerlei spelletjes met de bal. Mijn moeder heeft me meegenomen naar het korfballen en ik vond het meteen leuk."

Ook Mirre maakte via haar moeder kennis met korfbal en raakte al snel verslingerd aan de sport met bal en mand. "Nieuwe dingen leren, samenspelen, dat doe ik graag."
Dat Mirre en Mara via hun moeder met korfbal in aanraking zijn gekomen, is niet zo heel vreemd. NAS bestaat namelijk volledig uit vrouwen en meisjes. De club, in 1975 heropgericht, was jarenlang een vrouwenkorfbalvereniging. Dat is sinds enige tijd niet meer het geval. NAS heeft haar statuten aangepast. Op dit moment zijn er geen jongens lid, maar het is zeker niet uitgesloten dat dit in de toekomst verandert. De club telt nu circa 130 leden en bestaat voor het grootste deel uit jeugd. Die kan al heel vroeg bij NAS terecht. De allerjongste spelertjes heten kangoeroes. Die zijn in Australië niet zeldzaam, maar momenteel in Beuningen wel. De vereniging heeft er nog twee. Nieuwe aanwas bij de allerkleinsten is dus van harte welkom. Tenslotte kun je niet vroeg genoeg beginnen met korfballen. De sport vereist best wat oefening, aldus Mara en Mirre. "Je kunt het niet meteen. Vooral de eerste wedstrijd was het wel een beetje wennen. Maar het ging snel beter."
Volgens de meiden bestaat hun team uit allemaal aardige speelsters die goed hun best doen op de trainingen en tijdens de wedstrijden. Ze oefenen elke week hun schotvaardigheid, ze leren feilloos vangen en snel gooien. Ook trainen ze op het spelen in een verdedigend en aanvallend vak, een geheel eigen kenmerk van korfbal. En die bal in die korf schieten is best een kunst. Zeker omdat het mandje steeds hoger komt te hangen. "Je begint bij de kangoeroes, dan ga je naar de welpen, de E, de D en zo tot je bij de volwassenen speelt. De korf hangt eerst laag, maar hij gaat stap voor stap omhoog. Bij ons hangt hij op drie meter, in de C op drieënhalve meter."
Ondanks hun jeugdige leeftijd zijn Mirre en Mara al vaak kampioen geworden. Mirre drie keer en Mara maar liefst zesmaal. "Bij korfbal speel je meerdere competities in een seizoen. Wij sporten nu nog buiten, maar over een paar weken gaan we de zaal in."

De korfbalsters trainen buiten, op frisgroen, echt gras. Mirre: "Dat vind ik fijner dan kunstgras. Als je daarop valt, schaaf je je knieën." Mara vult aan: "En als je op kunstgras springt, stuift er zand in je ogen. Wel stuitert op kunstgras de bal beter dan op gras. In de zaal trouwens ook. Korfbal gaat in de zomer en de winter door. Dat is fijn. Zo blijven we in conditie en zien we onze vriendinnen elke week."

Meer berichten




Shopbox