Gerard van Roekel met de awards en de prijswinnende foto 'Eenzame hoogte'.
Gerard van Roekel met de awards en de prijswinnende foto 'Eenzame hoogte'. (Foto: Gerard van Roekel)

Van de Veluwe naar Namibië

Eind vorig jaar won Beuningenaar Gerard van Roekel de National Geographic Fotowedstrijd. Met de foto 'Eenzame hoogte' werd hij beste in de categorie Landschap én won hij de overkoepelende prijs. Een nadere kennismaking met de bekroonde fotograaf.

Tekst: Marlies van der Burgh. Foto: zelfportret Gerard van Roekel

BEUNINGEN – "Foto's maken is altijd een hobby geweest", herinnert Gerard zich. "Toen ik zeven jaar oud was liep ik blijkbaar al met een cameraatje rond – zo ééntje met een rolletje dat je naar de winkel van de fotograaf moest brengen. Sindsdien heb ik altijd wel een camera gehad. Ik denk dat van mijn vader heb - die was óók altijd voor zichzelf aan het fotograferen. Dan vind je het al snel normaal om zelf steeds met zo'n ding rond te lopen, haha."

Foto's erbij doen
De fotografie bleek zo standvastig dat Gerard er later een opleiding voor deed. "Toen kon ik er alleen nog niet mee verder, geld om een eigen bedrijf op te bouwen had ik niet. Ik ben in de zorg gaan werken. Foto's maken kon ik er altijd bij blijven doen." En dat gebeurde: op ieder feestje zorgde Gerard voor de plaatjes, hij leverde concertfoto's aan muzieksites en maakte als fervent wandelaar vele natuurfoto's.

'Als ik iets wil, moet het nú'
Een verandering vond plaats na 2012. "In dat jaar overleed mijn vader abrupt. Ik dacht daarna: als ik iets wil, moet ik het nú doen, morgen kun je dood zijn." In 2014 maakte Gerard tijdens een wandeling op de Veluwe een bijzondere foto van parende vossen. "Dat was echt het omslagpunt. Ik dacht: ik maak dit mee - ga ik nu wel of niet fotograferen? En zo ja, dan moet ik echt nieuwe apparatuur hebben."

Het balletje rolt
Gerard kocht van zijn spaargeld een uitrusting en fotografeerde zijn eerste bruiloft. Daarna volgden er meer bruids-, gezins- en concertfotografie-opdrachten. "Mensen zien het, het balletje begint een beetje te rollen en ik krijg een groter netwerk. Het afgelopen jaar was ik vooral veel bezig voor de zakelijke markt, waar ik me graag nog meer op wil gaan richten."

'Eenzame hoogte'
Een flinke zet in de rug was het winnen van de National Geographic Fotowedstrijd eind vorig jaar. Met de foto 'Eenzame hoogte' werd hij beste in de categorie Landschap én won hij de overkoepelende prijs. Maar… Namibië, dat is toch wel wat anders dan het Veluwse bos?

Zandstorm
"Mijn vriendin Marlous werkte in Namibië als reisorganisator. Toen ik er een maand op visite kwam maakten we een tour door het land. We bekeken bijvoorbeeld de zonsopkomst bij de hoogste duin van de woestijn, Duin 45. Daarna gingen we door naar de Deadvlei, een bijzonder landschap met dode bomen. Om daar te komen moesten we een half uur door de woestijn ploeteren. Op dat moment was er een zandstorm, we werden totaal gezandstraald. Normaal is het zand daar rood, maar omdat het zo waaide zag alles er eerder beige uit (zoals je op de foto kunt zien).

'Als die man nou verder loopt...'
En terwijl we daar liepen zag ik daar een man in die enorme wind - een klein poppetje dat de immensiteit van een landschap laat zien. Hij was aan het ploeteren om boven te komen. Ik dacht: als die man nou verder loopt - dat zou een gaaf beeld zijn! Ik heb gewacht totdat hij op de punt van de zandheuvel was en maakte toen de foto. Ik ben blij dat de goede lens al op de camera zat, want anders had ik zand in de camera gehad. Dan had ik hem echt naar z'n grootje geholpen."

Mooi in eenvoud
Gerard stuurde de foto 'gewoon maar' in voor de National Geographic-wedstrijd en nam op zekere dag het reclame-mapje in zijn mailprogramma door. "Toen bleek dat ik één van de vijftien finalisten was in de categorie Landschap." Tijdens de uitreiking besprak de jury de winnende foto als volgt: 'De foto is op het eerste oog mooi in eenvoud en valt op door de lijnen in het landschap en de fraaie kleurtonen. Naarmate je langer kijkt, neemt de spanning in de foto toe. Dan valt op dat het landschap in beweging is door het uitwaaien van de duinen en dan pas dringt de omvang van het immense landschap tot de kijker door, geholpen door de persoon die op het snijpunt de berg opklimt. Technisch is dit de beste inzending van dit jaar.' Gerard: "Ik ben heel blij met de juryprijs - het is een soort erkenning, het laat zien dat ik op de goede weg zit."

Overal kansen
Het komende jaar gaat Gerard verder met zijn werk in opdracht, maar heeft ook plannen voor fotoprojecten en uiteraard blijven natuurfoto's onderdeel uitmaken van zijn oeuvre. "Foto's van landschappen en dieren zal ik altijd wel blijven maken. Ik ben gewoon vaak in de natuur en probeer zo vaak mogelijk naar het bos te gaan. Ik wou dat ik elke dag kon gaan wandelen! Maar dicht in de buurt is gelukkig ook veel moois te vinden, zoals de natuur bij Waal. Laatst zag ik bij mij om de hoek een mooie rij met bomen. Toen heb ik aan de buren gevraagd: de zon schijnt, gaan jullie mee foto's maken? Soms heb ik het idee dat ik ergens een foto van móet maken. Het idee dat iets een mooi plaatje gaat worden blijft dan echt hangen. Ja, de kansen liggen overal. Je moet ze alleen pakken."

Verder lezen en kijken
Meer lezen over Gerards werk en zijn ervaringen in Namibie en tijdens de uitreiking? Kijk op: http://www.gerardvanroekel.nl.
Zien welke foto's nog meer aan de wedstrijd van National Geographic hebben meegedaan? Kijk op: https://www.nationalgeographicfotowedstrijd.nl/winnaars

Meer berichten