De kruidenheks wacht geduldig op haar eerste patiënt in het struikgewas van het struinpad. (foto: Frank Kuijpers)
De kruidenheks wacht geduldig op haar eerste patiënt in het struikgewas van het struinpad. (foto: Frank Kuijpers) (Foto: )

File van heksjes op struinpad

Beuningen - De Heksenmiddag van Het Dijkmagazijn werd goed bezocht. De vrijwilligers hadden er ook echt wat moois van gemaakt.

door Frank Kuijpers

Voorzichtig stalt de kruidenheks haar potjes en andere spulletjes uit op de tak van de boom. Zelf nestelt ze zich op een laaghangende tak. In de verte klinkt het geroep van kinderen. "Ze komen er aan."

Er staat bij de ingang van het struinpad in de Beuningse uiterwaarden een kleine file van heksjes en hun ouders. Twee op het oog zeer ervaren heksen doen de 'toegangscontrole'. "Heeft u zich aangemeld via de website? Of via Sjors Sportief?" De lange deelnamelijst wordt gecontroleerd. "Ja, ik zie het staan. Loopt u maar door."

Kekke toverstaf

Een eerste groepje kinderen en ouders begeeft zich op het struinpad. Daar staat al meteen de toverstafheks. Want je kunt natuurlijk niet zo'n avontuurlijk pad op als je geen fatsoenlijke toverstaf in je handen hebt!

De basis is uiteraard een takje. Met toeging van wat veertjes, pluimpjes en (onkruid)plantjes is het al snel een kekke toverstaf. Daar kun je mee op pad.

Uilenogen en keutels van vleermuizen proeven

Als tweede treffen ze een proefheks. Dat is geen feeks die nog in haar proeftijd zit, maar een heks die allerlei heksenlekkernijen in de aanbieding heeft. Zoals uilenogen (halve tomaatjes) en vleermuiskeutels (spekjes). Een van de kinderen heeft het 'bedrog' al snel door. "Dat zijn gewoon spekjes!" De proefheks reageert ad rem: "Als JIJ dat denkt, dat moet je zelf weten. IK weet wat het is."

Grote spinnen

Het pad leidt langs enkele grote spinnen in het struikgewas naar de kruidenheks. Kleine Tobias krijgt uitleg. "Deze zalf helpt tegen prikjes, brandnetels, kleine sneetjes", zegt de kruidenheks als ze een witgrijs goedje toont. Tobias trekt meteen de mouw van zijn shirt op: "Ook tegen dit wondje?" De kruidenheks inspecteert de arm van Tobias. "Vast wel", zegt ze en samen met Tobias wrijft ze een likje zalf op het wondje. "Pak maar een mooi schelpje, dan geef ik je nog wat zalf mee voor thuis."

Nieuwsgierig vraagt Tobias' moeder naar de samenstelling van het toverzalfje. "lavendel, anijs, kamille en een beetje vaseline", verklapt de kruidenheks. "Het moet vooral lekker ruiken."

Gewarmd aan deken

Bij de verhalenverteller halverwege het struinpad is nog niemand gearriveerd. Hij heeft zich goed gewarmd aan een deken en dommelt bijna in slaap in het flauwe middagzonnetje. Cees van Mook (want een verhalenverteller is geen heks en heeft dus geen mooie heksennaam) valt eigenlijk in voor iemand anders. Hij is ook vrijwilliger bij Het Dijkmagazijn. Cees tukt niet voor dit klusje want uit een groot boek voorlezen doet hij ook in de aanloop naar 5 december, maar dan met een rode 'deken' over de schouders... "Ik ga maar wat improviseren zo dadelijk", zegt hij.

Veldlessen

Met een gesprekje doden we de tijd tot de eerste kinderen komen. "Ik vind het jammer dat er bijna geen veldlessen meer zijn vanuit de scholen", vertelt Cees. "Naar de heemtuin of de boomgaard en zo. Er is geen subsidie meer voor. Ouders hebben vaak ook geen tijd om de kinderen op die excursies te begeleiden. En onderwijzers hebben het ook al zo druk. Jammer. Dát vond ik nou écht leuk."

Koeienvla

Maar ook de rol van verhalenverteller past Cees prima, zo blijkt. De eerste groep (met bekenden van Cees) is gearriveerd. Het duurt niet lang voordat Cees het oorspronkelijke verhaal op het hem uitgereikte A4'tje loslaat. "Kent er iemand een vies woord?" Na een korte stilte, zegt een meisje: "Poep! En scheet!" De ogen van Cees glinsteren: "Ik weet nog een betere: een broodje poep in een emmer snot en dan opeten! Weten jullie trouwens de poep van een koe heet? Koeienvla! En dat kun je gerust eten!" Een van de vaders haakt in: "Ja heerlijk. Vooral het krokante korstje."

Bezemsteel

Een groepje is inmiddels doorgelopen naar de heksenbezem die aan twee touwen aan een tak is opgehangen. Hier kunnen de kleine heksen en andere deelnemers aan de heksentocht even 'proefvliegen' op een bezem. Best lastig om je evenwicht te houden op zo'n bezemsteel.

De grabbelheks zit aan het eind van het pad. "Wie grabbelt er in mijn pannetje", vraagt ze. Er is enige aarzeling, want in het pannetje ligt een afgehakte hand. Althans, het lijkt er wel heel erg op. Een van de meisjes schiet met haar handje vliegensvlug de pan in en trekt er iets uit. "Spannend?", vraagt de grabbelheks. "Ja", bekent het meisje.

Heksenprei

Aan het eind van de avontuurlijke tocht wacht coördinator William van den Akker van Het Dijkmagazijn met lekkere heksensoep. Op een vuurtje staat het pannetje te pruttelen en William schept er een bekertje soep uit. "Wat zit daarin", vraagt een heksje voordat ze de soep aanneemt. "Heksenwater, heksenwortelen en heksenprei", antwoordt William. Het meisje neemt het bekertje aan en proeft. "Het lijkt heel erg op groentesoep", vindt ze.

Wie mee wil doen aan een activiteit van Het Dijkmagazijn:

www.dijkmagazijnbeuningen.nl

Meer berichten