Juf Marleen met enkele kinderen uit haar klas op de foto. Sommige leerlingen ontbreken vanwege de privacywetgeving.  (foto: Jos Courbois)
Juf Marleen met enkele kinderen uit haar klas op de foto. Sommige leerlingen ontbreken vanwege de privacywetgeving. (foto: Jos Courbois) (Foto: )

Bijna een halve eeuw op één school

Juf Marleen neemt afscheid

Na 45 jaar les te hebben gegeven in Weurt gaat Marleen Nuij, voor velen ongetwijfeld bekend als juf Marleen, over ruim een week met pensioen. Volgende week donderdag staat ze voor het laatst voor de klas.

Carrièreswitch, jobhopper en thuiswerken. Het zijn woorden die met name de laatste jaren erg populair zijn. Op Marleen Nuij is geen van de drie van toepassing. Sinds augustus 1974 werkte ze 45 jaar lang op één en dezelfde plek: de basisschool in Weurt. Eerst heette die school de Sint Josephschool, later kreeg het de huidige naam: basisschool De Ruyter. "Ik ben begonnen met lesgeven aan de eerste klas (de huidige groep 3, red.). Daarna gaf ik les in de tweede klas. Toen veranderde het onderwijs en kwamen er groepen." Marleen werkte veelal in de middenbouw. "Dat vind ik een fijne leeftijdsgroep om mee te werken. Het leuke aan het onderwijs is dat je kinderen iets kunt meegeven voor de toekomst. Bij vakken als aardrijkskunde en geschiedenis vertelde ik vaak eigen verhalen."

De docente had geen moeite met de veranderingen in onderwijsland, die zich met name in de laatste jaren snel opvolgen. "Er is heel veel veranderd, maar ik ben altijd meegegaan met de nieuwe ontwikkelingen. Zo heb ik ook veel vakliteratuur gelezen. Ik begon met een zwart schoolbord en een wit krijtje. Daarna kwamen de whiteboarden en nu zijn de digiborden eigenlijk niet meer weg te denken. Als er een dag een technische storing is, mis je al heel wat." Tegenwoordig werkt de school zelfs met tablets. "Ik heb het allemaal niet als lastig ervaren. Ik heb ook veel studenten begeleid. Die konden vaak goed met het digibord, dus daar heb ik veel van geleerd. Het is ook een kwestie van durven." In de tijd dat Marleen op de school werkte, heeft ze nooit overwogen om weg te gaan. "Op een gegeven moment woon je ergens en dan wil je toch in die omgeving blijven. We hebben heel lang hetzelfde team gehad, velen waren ouder dan ik en die zijn inmiddels al met pensioen. Met enkelen van hen heb ik nog steeds contact."

Op donderdag 4 juli neemt de school, op haar laatste werkdag, afscheid van Marleen. Er is voor die dag een heus feestprogramma samengesteld, waarvan ze zelf nog maar weinig weet.

Een van de dingen die Marleen niet meer zal vergeten als ze terugdenkt aan haar carrière, is de studiereis naar Aruba en Bonaire, in 2002 samen met collega Eke. "Vanwege de storm in Nederland moesten we daar toen een week langer blijven omdat we niet terug konden. Dat was geen straf", lacht ze. Wie ooit bij Marleen in de klas zat en denkt dat zij haar oud-leerlingen niet meer kent, heeft het mis. De docente blijkt er een plakboek met alle groepsfoto's en namen op na te houden. Waar ze aan denkt als ze terugkijkt? "Kinderen willen altijd iets leren", zo zegt Marleen. "Ik vind rekenen leuk om te geven. Als kinderen die het moeilijk vinden dan na een jaar zeggen dat het hun lievelingsvak is geworden, heb je toch iets goed gedaan."

Meer berichten