Logo koerierbeuningen.nl


Foto: Jan Hermens

Column Jan Hermens: Groot wild

  Column

Op de grote stille heide dwaalde Jantje eenzaam rond. Nou, niet helemaal. Het was vorige week zondag knap druk op de Ginkelse heide. Wel groot, niet stil. Ja, er liep een schaapskudde rond. Achter een omheining, zonder herder en zonder hond. Een wandeling over de heide is wel een aanrader, althans, dat was het anderhalve week geleden. Toen trof ik een licht glooiende vlakte vol paarse planten, zinderend in het zonlicht. Ik rook de heide en ik hoorde hordes blije bijen gonzen. Het spannendste moment van de dag beleefde ik niet tussen alle purperen pracht, maar in het aangrenzende bos. Hond aan de lange lijn, ik een meter of vijf daarachter, op zoek naar de parkeerplaats. Het viel me wel op dat Dribbel onrustig van links naar rechts schoot over het pad, met zijn neus aan de grond. Toen hij over een walletje het bos in wilde, draaide mijn oog naar rechts. En zag ik in een flits een wild zwijn staan. Een knap grote 'prooi' voor een hond die normaal gesproken vooral op muizen jaagt. Ik heb de hond naar me toe getrokken en er stevig de pas ingezet. Godzijdank liep Dribbel niet los.
Dan waren er waarschijnlijk twee opties geweest: 1) Hond ter grootte van kat stuift luid blaffend op zwijn af. Zwijn neemt de benen, hond sprint achter varken aan. Een goede tweehonderd meter later volgt een hijgende baas die tevergeefs hond bij zich roept. 2) Hond ter grootte van kat stuift luid blaffend op zwijn af. Zwijn wordt boos en jaagt achter hond (en baas) aan. Beide opties trekken me niet erg aan. Kijk, een Duitse jachtterriër had dat varkentje wel even gewassen, die had er gehakt van gemaakt. Maar ja, wat moet ik met honderd kilo varkensgehakt terwijl ik rundergehakt lekkerder vind? Bovendien zou dat niet erg diervriendelijk zijn geweest en ook nog eens bij wet verboden. Behalve dat is Dribbel ook geen Duitse jachtterriër. Ik koos dus voor optie drie: doorlopen en stiekem achterom kijken of er geen aanval in de rug volgde.
Laat duidelijk zijn: ik vind het prachtig om wild te zien. Reeën, vossen of zoals laatst de zeearend, geweldig. Ook van een onverwachte ontmoeting met wilde varkens geniet ik, maar liefst zonder hond. Blaffende honden bijten niet, maar of die zwijnen dat ook weten?

Jan Hermens

reageer als eerste
Meer berichten