Foto: Jan Hermens

Column Jan Hermens: Israël

  Column

Een perzikhuidje heb ik en dat al dagenlang. Dat krijg je van het dobberen in de Dode Zee. Ik heb nog even geprobeerd over het water te lopen, maar dat lukte me niet. Ik weet het wel, Jezus beende over het Meer van Galilea. De Dode Zee leek me echter geschikter voor een beginnend waterwandelaar. Dat bleek een illusie. Maar ach, zonder enige moeite blijven drijven is al een wonder op zich. Israël is een bijzonder land, een land van geschiedenis, natuur, religie en helaas ook conflicten. In Jeruzalem, zogenaamd de stad van vrede, bewaren joden, christenen en moslims een uiterst wankel evenwicht. Een klein vonkje is genoeg om het kruitvat te laten ontploffen. Ik stond vorige week op de Golan-hoogvlakte, keek richting Syrië en hoorde letterlijk de bommen donderen. Als er gevechten plaatsvinden op minder dan 15 kilometer van de grens, grijpt Israël direct in. Dat zijn niet mijn woorden, maar die van mijn Israëlische gids. Diezelfde gids heeft ons alles verteld over de kruisvaarders, de Ottomanen en natuurlijk over de drie grote monotheïstische godsdiensten, het jodendom, het christendom en de islam. Een reis naar Israël betekent horen, zien en leren. En uiteraard de nodige heilige plaatsen. Met het oog op kerstmis bezoeken we de velden waar de herders de boodschap ontvingen dat Christus was geboren. Die grazige weiden zijn anno 2017 in geen velden of wegen te bekennen. Wel staat er een kerk in Bethlehem die herinnert aan de schaaphoeders. Elders in de stad staat de geboortekerk, met dé wereldberoemde grot. Die grot binnengaan is geen pretje. Voortgestuwd door een ongekende vroomheid duwen medebezoekers elkaar bijna de stenen trap af. Ja, zo kun je ook voor de Heer op de knieën gaan. Soortgelijke taferelen spelen zich twintig kilometer verderop af, in de heilige Grafkerk. Ik ben in de kerk geweest, maar niet in het graf. Als ik daar in de rij was gaan staan, had ik misschien net oud en nieuw in die grot kunnen vieren. Ik heb diepe devotie mogen aanschouwen, devotie die het voorstellingsvermogen van een vrijzinnig katholiek bijna te buiten gaat. Zolang mensen hun geloof met respect voor anderen belijden vind ik het prima. Eenzijdig religieus fanatisme is een ander verhaal. Hoewel, ik ben sinds vandaag best fanatiek bezig. Vanmiddag ga ik met mijn waterschoentjes naar het zwembad. Ik blijf het proberen.
Jan Hermens

Meer berichten




Shopbox