Logo koerierbeuningen.nl


Foto: Jan Hermens

Columns Jan Hermens: Kattenkop

  Column

Loop je rustig door de Molenstraat in Nijmegen, valt er ineens een kat op je hoofd. Dan heb je letterlijk een kattenkop. Je schrikt je een hoedje. Of toch niet, want daar is geen plek voor. Die poes zit daar al. Het wil wel eens pijpenstelen regenen, dat voelt niet prettig, maar zo'n kat van boven, die komt pas aan. Van de andere kant: beter een kat, dan een piano. En beter de kat zelf, dan zijn uitwerpselen. (Of die van een meeuw). De man die het dier per toeval opving, kon er gelukkig om lachen. Hij voelde zich vermoedelijk de kattenvanger van Hamelen. Zul je toch een dag eerder flink gedronken hebben. Dan heb je al een kater en krijg je er nog een poes bij. Het gevallen beestje is inmiddels terug bij de rechtmatige eigenaar. Het had op zijn pootjes willen landen, maar dat lukte niet. Het kwam onderweg een obstakel tegen.
Het maakt trouwens nogal uit wat voor kat er op je hoofd landt. Duikt er een Maine Coon de diepte in, dan tors je ineens een kilo of zeven op je nek. Een romantisch verzinsel zegt dat de Maine Coon een kruising is van een lynx met een wasbeer. Onzin natuurlijk, maar het beest is wel flink uit de kluiten gewassen. Menig Maine Coon is groter dan een kleine hond. Het schijnt dat er eigenaren zijn met zo'n afschrikwekkend bordje op de deur: Pas op, hier waak ik. En dan een foto van hun huisleeuw. Nee, je kunt beter een Singapura opvangen, die twee schrale kilootjes, dat wil nog wel. Of een Pers. Dan draag je een soort levende toupet. (Sorry kattenliefhebbers, ik weet het, Perzen zijn lieve dieren. Maar ook erg harig, dat kan niemand ontkennen).

Beter een kat op je hoofd, dan een piano

De afgelopen week haalde nog een kattenincidentje het nieuws. In Beekse Bergen leek het een Frans gezin wel leuk de cheeta's van dichtbij te filmen. Dus uit de auto (dat is strikt verboden), kind op de arm, camera in de aanslag. Het scheelde niet heel veel of pa had vast kunnen leggen hoe een cheeta een prooi doodt...Niet alle katten zijn aaibaar, al zien ze er wel zo uit.

Ik kan me overigens niet herinneren ooit een kat op mijn hoofd te hebben gehad. En zeker niet terwijl ik door de stad liep. Ik heb wel vogels op mijn hoofd gehad. Daar is zelfs nog een foto van. In mijn volière streek zo nu en dan een grasparkiet op mijn woeste haardos neer. U denkt wellicht: die vogel wilde een nestje bouwen. Ik kan u vertellen: dat wilde hij niet. Hij dacht: wat zijn dat voor grote kale flappers, laat ik daar eens flink in bijten.
Ruim een jaar geleden had ik nog een kakariki tussen mijn wilde lokken, op een paradijselijke plek in Nieuw-Zeeland. Voor de kenners: niet ver van Picton.
Wie beslist eens een poes op zijn hoofd wil hebben, maakt de meeste kans in het Kattencafé in Nijmegen. Dat bevindt zich aan de Van Welderenstraat. Niet ver van de Molenstraat, waar de katten uit de hemel vallen. Binnenkort stuur ik de gemeente Nijmegen een brief. Of ze het traject tussen Kattencafé en Molenstraat niet om willen dopen. Tot catwalk.

reageer als eerste
Meer berichten




Shopbox