Logo koerierbeuningen.nl


Foto:

Column: Reng

  Column

Jan Hermens

Ik kijk naar mijn vingers. Zie ik daar nu groene vlekjes? Ik werp een blik op de voortuin. Nee, dat kan niet. Die vlekjes zijn gezichtsbedrog. Nu ik mijn voortuin aanschouw, weet ik meteen wat ik de laatste dagen hoor. Een vreemd geluid dringt geregeld mijn oren binnen. Het raadsel ontvouwt zich in mijn hoofd. Het is de tuin. Die schreeuwt om liefde en aandacht.
Onlangs hadden wij bezoek van een spontaan en eerlijk familielid. Haar kernachtige omschrijving van het lapje grond voor ons huis dekte de lading volledig. Tijd voor actie! Snoeien, plukken, schoffelen tot ons hofje weer een blinkend sieraad is. Ik kan u verklappen, zover is het nog niet. Maar er zit vooruitgang in.
Dit jaar heb ik relatief weinig paardenbloemen. Dit jaar heb ik reng. Een nieuwe uitdaging heet dat. Wat Winssenaren reng noemen, is feitelijk haagwinde of akkerwinde.

Reng lijkt op kreng

Volgens Wikipedia is haagwinde altijd wit en akkerwinde wit, roze of roze met wit. Nader onderzoek heeft me geleerd dat beide soorten welig tieren op mijn land. Ze verschillen van bladvorm en als ik het goed gelezen heb, is de een links- en de ander rechtsdraaiend. Maar daar kan ik me in vergissen. Mijn links-rechtscoördinatie is vrij matig.
Het woord reng lijkt op kreng. Ik snap nu waarom. De plant laat zich niet verwijderen, althans, niet definitief. Als wurgslangen kruipen de stengels tegen een nietsvermoedende lavendel omhoog. Trek ik links een meter weg, duikt er rechts een meter op. De winde parasiteert niet. Hij verstikt andere planten echter wel.
De bloemen van akker- en haagwinde zijn trouwens niet lelijk. Ze zijn eigenlijk nogal mooi. En ze ruiken ook lekker. Onkruid met charme. Winde is een femme fatale. Wie zich door haar laat omstrengelen, komt niet meer uit haar omarming los. Tenzij iemand de stengels kilometer voor kilometer lostrekt. Ik weet een oplossing: ik begin een pluktuin. Dat is hip tegenwoordig. Komt u plukken?  

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox